Anna (16), Chiara (15) en Shen (15) zitten op een democratische middelbare school. Zij mogen zelf bepalen wat en wanneer ze leren. Hoe werkt dat precies? Daar bloggen ze over op Trant Magazine. Deze week vertelt Chiara waarom ze leren op deze school wel leuk vindt.

Voordat ik in 2016 hier op school kwam, zat ik op een reguliere middelbare school. Daar had ik een hekel aan leren. Ik vond het saai en begreep niks van wat de leraren uitlegden. Daarom deed ik niks op school, ik haalde lage cijfers, vocht in de pauzes met andere leerlingen en maakte het de leraren moeilijk tijdens de lessen. Ik was er niet gelukkig. Ik schaamde me ervoor dat ik moeite had met leren, maar ik stopte die schaamte weg omdat ik bang was om gepest te worden.

Via via hoorde ik over VO De Vallei. Een democratische school waar je zelf mag bepalen wat je wilt leren. Niets is verplicht en je mag zelf bepalen hoe je je dag invult. Het was heel gek: het leek me eng om naar een nieuwe school te gaan, maar stiekem had ik er ook best zin in. Ik had geen idee wat ik van deze school moest verwachten. Ik had een fantasie in mijn hoofd met veel muziek, veel leerlingen en weinig boeken en schriften. En vooral: ik dacht dat ik de hele dag niets hoefde te doen.

Mijn fantasie klopte niet helemaal. Er zitten maar 40 leerlingen hier op school en er wordt zeker niet de hele dag muziek gedraaid. Toch hangt er wel een leuke sfeer op deze school. Het klopt wel dat er geen verplichtingen zijn en in het begin deed ik inderdaad niet veel. Maar na twee of drie weken begon ik me te vervelen. Ik ging nadenken over welke vakken ik zou willen proberen. Ik volgde een les wiskunde, waar ik eerst altijd zo’n hekel aan had. De leraar had veel geduld en ik begreep zijn uitleg goed. Het grootste verschil was dat ik het op mijn eigen manier mocht doen. Bij de andere lessen was dat ook al zo.

Ik ben heel blij dat ik op deze school zit want het gaat nu veel beter met mij. Ik heb een nieuwe start gemaakt. Ik leer veel meer en loop stage in de bakkerij van Brood en Meer. Ik ben gelukkig op deze school. Iedereen behandelt me hier gewoon zoals ik ben. De leerlingen lachen me niet uit omdat ik moeite heb met leren. Op mijn vorige school waren de leraren heel serieus en niet zo aardig, hier zijn ze lief en hebben ze veel geduld. Niemand wordt ongeduldig als ik iets niet helemaal snap. Ik kan gewoon vragen of ze het nog een keer willen uitleggen. Daardoor vind ik de lessen veel leuker.

Maar het gaat hier op school niet alleen om het volgen van lessen. Ook als je ‘niets doet’ ben je aan het leren. Daar zullen we in onze volgende blogs meer over vertellen.

Niets missen? Volg Trant op Facebook of Twitter of schrijf je in voor de nieuwsbrief.